سفر ما نه از امروز شروع شد نه امروز به پایان می رسد

مهتاب رنگ میکند برگه را

تا مچاله شود

در این ایینه پر اشوب

دوباره انگار طعم گس مظلومیت رسید دوباره محرم رسید

نا خود اگاه سرخ شد

از سرخی خون حسین

چقدر مظلومی رو زمین آقا

دوباره انگار طعم گس مظلومیت رسید دوباره محرم رسید

نا خود اگاه سرخ شد

از سرخی خون حسین

چقدر مظلومی رو زمین آقا

رمضان آمد

اما رمضون نیامد

رمزمون رو یادت هست

راستی مرداد هم اومد

اینروزها هیچ حرفی جهت گفتن نیست .

کوچه ها باریکن /دکونا بسته س/خونه ها تاریکن /طاقا شکسته س/ از صدا افتاده تار و کمونچه / مرده میبرن کوچه به کوچه

چه تاریک و هولناک است اینجا

و چه بی هویتم

و کجایی تو

ایا خورشید سرما پلید را میزند.

من از میر حسین موسوی به خاطر تفکرات روشن امروزی و منطبق با نیازهای جامعه

می نویسم شما هم کمی تامل کنید.

یادتان باشد خود کرده را تدبیر نیست

تو و يك جام دگر

و تو باران خواندي

موج بر صفحه دريا شدي

و تو با چتر سفيدت

زير باران رفتي

كلبه ها تر شد خاك گرفت

بوي خاك نمديده

بوي سيب و

بو باران امد

و تو قطره شدي

بر عطشم اب شدي

و تو باز امدي

 دختر باغ بهار

سيب سرخ از كام تو سرخ شده

دست در دست برقصيم

تو يك جام دگر

 

عید

عید در راه است من هنوز

هفت سینم کامل نیست

یک و دو سه و پنجش حاضر

لیک سیب سرخ و ساداتی میخواهم

سیب سرخ قهر زباغش کرده

ساداتی ای ترانه صبح عید

ای نجوای دوباره

ای تخم مرغ رنگ شده

ای اولین مهتاب سال

بر سر سفره ام کسی نیست تا که تبریک نوروز بگوییم به هم

به خدا دلتنگم

نه که این شب بل همه شب

غرق در احساس بودم

ناب چون ترانه اب

تو چه فکرها میکردی

که ندیدی

همه بودن را

تو و یک قصه کوتاه

پیرزن کلبه متروک

توی باغ سیب

عطر تو پیچید

احوال تو را ز من میگیرند

ای گل زکجایی

دیریست ندیدم که بگیرم

دست در دست تو

می ز پیاله نگاهت ای یار عزیز

بیا پرواز کنیم بی غل و قش